حرفای دل

با اینکه اصلا نمی خوام سال نوتونو خراب کنم ولی حالم خیلی بده.تا نیم ساعت پیش بیرون بودم و یهو اخبار voa!اعلام کرد که یکی از بازیگرای ایرانی (که اسمش رو نشنیدم) که از بازیگران مجموعه ساعت خوش هم بود در سن ۳۸ سالگی درگذشت.کسی نفهمیده بود کیه.فقط یکی اونجا می دونست که اونم اسمش یادش نبود!وقتی وسط مرد هزار چهره زیر نویس تلویزیون رو خوندم حتی جلوی صاحب خونه هم نتونستم خودم رو نگه دارم و یهو اشکم اومد پایین.البته شانس آوردم یه موضوعی پیش اومد که تابلو نشد اشکه یعنی گریه!!!(البته اشک بنده همیشه آماده به خدمته زود بیاد پایین!)کی فکرشو می کرد اون هنرمنده "داود اسدی" باشه؟!اونم به خاطر سکته قلبی.هنوز خیلیا نمی شناختنش،هنوز باید می بود و خودش رو به خیلیا ثابت می کرد،هنوز دانیال کوچولوش اونقدر بزرگ نشده بود که بتونه حتی با باباش حرف بزنه،یا حداقل دلیل دیگه برنگشتن به خونه های بابا داوودشو بفهمه،خدایا هنوز خیلی کار داشت،هنوز هنوز هنوز...

ولی دیگه بین ما نیست

الان واقعا نمی دونم چی باید بگم و چه جوری بنویسم هنوز باورم نمیشه.به همه اونایی که دوسش داشتن تسلیت میگم.البته اونقدر کم کار بوود که خیلیا از یاد برده باشنش.حتی تو سرچ هم فقط جاهایی اسمش الان پیدا میشه که خبر فوتش رو داده اند و تک و توک هم سایتای دیگه که ۹۹ درصدشون فیلترند

نقل از سایت tiknews:

خبرگزاری انتخاب:

برآمد باد صبح و بوی نوروز ***به کام دوستان و بخت پیروز

مبارک بادت این سال و همه سال***همایون بادت این روز و همه روز

Pishi…na,

Pishbini…na,

Pishdasti…na,

Pishnahad…na,

Pishamad…na,

Pishkesh…na,

Pishani…na,

.

.

.

ahan!PISHAPISH!!

eidetoon mobarak

بوی باران بوی سبزه بوی خاک...

ز کوی یار می آید نسیم باد نوروزی...

نه شاید این یکی بهتر باشه:

سال و فال و مال و حال و اصل و نسل و تخت و بخت

بادت اندر شهریاری برقرار و بر دوام

سال خرم فال نیکو مال وافر حال خوش

اصل ثابت نسل باقی تخت عالی بخت رام

ماشاالله حافظ چه جوری اینو یادش مونده بگه؟!

سلام

اونقدر شعر و جمله قشنگ بهاری هست که آدم نمی دونه کدوم رو بنویسه

خیلی هم فرق نمی کنه مهم اینه که همه میگن بهار پشت دره

از کجا شروع کنم؟؟؟هر چند شروع که نه دیگه وقت تموم شدنه الان که دارم شروع می کنم نوشتن فقط 11 ساعت مونده که یه "یک" کوچولو اونم تازه به رقم یکان یه عدد گنده 4 رقمی!اضافه شه.خیلی به چشم نمیاد ولی با همین یه دونه "یک" یه ســـــــــــــــــــــــــــــــــال پیر می شیم!!!11 ساعت مونده که بعضیا یه سال دیگه رو بذارن کنار تمدن چند هزار سالمونو دلشونو بیشتر بهش خوش کنن و چون اونو دارن دیگه بیخیال امسال و سال بعد و سالهای بعد بشن!کم کم داریم می ریم تو زمره عتیقه ها!ایشالا که ما جزء اون بعضیا نیستیم

یه سال دیگه گذشت.با همه روزای شیرین و شاید بیشتر تلخش ولی بازم راضیم چون حداقل تو این یه سال بزرگتر شدم!البته هنوزم یه وقتایی می زنم جاده خاکی و "بیخیال عقل"!می شم ولی حداقل تعدادش اومده پایین!یه چیزایی رو خیلی از خدا خواستم و وقتی گرفتمشون تازه فهمیدم حکمت نبودنشون چی بوده!اصلا بی خیال.امسال بهترینا رو ازش می خوام.به انتخاب خودش!خدایا یادم بده و بهم قدرت بده همه اونایی رو که خواسته و یا ناخواسته امسال به هر نحوی باهاشون مشکل داشتم ببخشم.اونایی که شیطنت ها رو گذاشتن به حساب بدجنسی اونایی که محبت رو گذاشتن به حساب وظیفه اونایی که دل شکستنو گذاشتن به حساب محبت اونایی که...همه رو.اونام منو ببخشن

یه چیزایی هم یاد گرفتم.البته خیلی کم چون اگه اینا رو درست حسابی یاد گرفته بودم...اصلا مگه میشه همه اینا رو کامل یاد گرفت؟؟!

یاد گرفتم یه وقتایی که حسابی گیر می افتم یه کم برم عقبتر و از بیرون به اون گیره نگاه کنم.حداقل خوبیش اینه که از دور مشکله کوچولوتر به نظر می رسه

یاد گرفتم خنده رو بی خیال نشم نه به خاطر اون کلیشه همیشگی اتفاقا برعکس چون الان دیگه می دونم خیلی ها هستن که با دیدن ناراحتی یا اشکات خوشحال میشن!

یاد گرفتم وقتی که فکر می کنم اوضاعم از همه داغون تره به جای غرغرای همیشگی یه کم دور و برم رو نگاه کنم.به اندازه تک تک دفعه های ناامیدیم خدا بهم نشون داده که وضعم از خیـــــــــــــــــــــــلیا بهتره!

یاد گرفتم با یه جا نشستن کارم پیش نمیره(چند بار ادامه اینو نوشتم ولی انگار نمیشه هیچ جوری گفتش!)فقط همین:کهنه را در شکن و باز به تعمیر خرام***هر که در ورطه "لا" ماند به "الا" نرسید

یه جورایی یاد گرفتم دل نبندم.هیچ چیز موندنی نیست و حتی اگر هم بمونه دیگه لذت سابقش رو نداره!حتی زندگی!ببینید خیامم باهام هم عقیدست:

لب بر لب کوزه بردم از غایت آز

تا زو طلبم واسطه عمر دراز

لب بر لب من نهاد و می گفت به راز

می خور که بدین جهان نمی آیی باز

سر سفره هفت سین دعا یادمون نره.همه اونایی که نمی تونن تو خونشون باشن و یه گرفتاری دارن.همه مریضا،همه اونایی که دینی دارن،اونایی که ناخواسته و واسه یه حادثه یا همون دینه یه جورایی بی گناهن و شاید تو زندان باشن،همه اونایی که پارسال بینمون بودن و الان دیگه نیستن،اونایی که فکر می کنیم شاید اذیتشون کرده باشیم،اونایی که از روی محبت یه کاری واسمون کردن،اونایی که دوستشون داریم حتی اونایی که دوستشون نداریم.همه   همه   همه

خیلی خیلی خیلی و بازم خیلی!منم دعا کنید.لازمش دارم واسه چندتای دیگه جز خودمم می خوام خواهشا زیاد باشه!

 آخرشم یه توصیه که نمیشه گفت چون کار من نیست.یه پیشنهاد: "شادی را هدیه کن حتی به کسانی که آن را از تو گرفتند،عشق بورز حتی به آنها که دلت را شکستند،صبور باش بر تمام نارفیقی ها،لبخند بزن حتی به روی نارفیق ها،دعا کن حتی برای آنان که نفرینت کردند،درخت باش بر زخم تبرها،پرواز کن به کوری چشم خفاش ها،به همراه همه طبیعت "بهاری" شو و بخند چرا که خدا هنوز آن بالا با ماست"

یه چیز دیگه که به همتون گفتمش ولی یه بار دیگه هم کلی بگم:شرمندم که نمی تونم هی بیام و بهتون سر بزنم.حدودا دو هفته یک بار میام سراغ کامپیوتر و واسه همین خیلی بجنبم می تونم موقع آپ هام بیام و بهتون خبر بدم.ولی همون موقع حتما مطالبتونو می خونم.همین دیگه ببخشید

شرمنده خیلی پر حرفی کردم.نمی دونم شاید اینجا جاش نبود ولی یه جورایی شد دفترچه خاطره.حرفایی که می خواستم به خودم بگم دعاها،آرزوها،...حرفای دل

راستی دیگه 11 ساعت نمونده شد کمتر از ۹ ساعت!

دعا یادتون نره

روزگارتون بهاری

عیدتون مبارک